Achter de schermen van ... Autonoom Wonen
- 15/04/2026
In de reeks ‘Achter de schermen van…’ bieden we een inkijk in onze werking. Veel mensen komen nooit in aanraking met jeugdhulp en vinden het moeilijk om zich een beeld te vormen bij wat we doen, met wie we werken en wat dit betekent voor onze zorggebruikers. Met deze verhalen brengen we daar verandering in.
Vandaag maken we kennis met Mike*, die begeleid wordt door het team Autonoom Wonen.
Vandaag maken we kennis met Mike*, die begeleid wordt door het team Autonoom Wonen.
‘Eigenlijk heb ik alles.’
‘Eigenlijk heb ik alles’, met deze hoopgevende boodschap sluit Mike het interview af. Dat zegt veel over zijn positieve blik op zijn leven vandaag én op zijn toekomst. Nochtans kende hij geen makkelijke start in het leven.
Op zesjarige leeftijd verbleef hij enige tijd in een kinderpsychiatrische instelling, waar hij de diagnose ADHD kreeg. Zijn ouders zorgden voor hun vier kinderen, elk met een eigen zorgnood, en erkenden dat dit moeilijk was. Mike, toen zes jaar, werd geplaatst in ons MFC.
14 jaar lang verbleef hij in verschillende leefgroepen. ‘Ik ben hier eigenlijk opgegroeid, sommige begeleiders kennen me al mijn hele leven.’ Zijn netwerk bevindt zich vooral in de buurt van het MFC. Een eigen netwerk in de buurt van zijn familie opbouwen, was lastig aangezien hij éénmaal per maand een weekend naar huis ging.
Vrienden maakte hij vooral binnen de voorziening. Doorheen de jaren zag hij velen van hen ook vertrekken: naar een andere voorziening, terug naar huis, alleen wonen,…
Op zesjarige leeftijd verbleef hij enige tijd in een kinderpsychiatrische instelling, waar hij de diagnose ADHD kreeg. Zijn ouders zorgden voor hun vier kinderen, elk met een eigen zorgnood, en erkenden dat dit moeilijk was. Mike, toen zes jaar, werd geplaatst in ons MFC.
14 jaar lang verbleef hij in verschillende leefgroepen. ‘Ik ben hier eigenlijk opgegroeid, sommige begeleiders kennen me al mijn hele leven.’ Zijn netwerk bevindt zich vooral in de buurt van het MFC. Een eigen netwerk in de buurt van zijn familie opbouwen, was lastig aangezien hij éénmaal per maand een weekend naar huis ging.
Vrienden maakte hij vooral binnen de voorziening. Doorheen de jaren zag hij velen van hen ook vertrekken: naar een andere voorziening, terug naar huis, alleen wonen,…
De stap naar zelfstandig wonen
Sinds eind 2024 woont Mike alleen. Hij woont vlakbij de voorziening en krijgt begeleiding van de dienst Autonoom Wonen. ‘In het begin was het echt moeilijk. Ik moest veel leren: opruimen, koken, de was doen, mijn geld beheren, weerbaar zijn naar anderen,…’
De overgang ging geleidelijk. Hij kon nog drie dagen per week aansluiten in zijn leefgroep, na enkele weken nog twee dagen, vervolgens nog één. Begin 2025 naam de begeleiding van Autonoom Wonen het over. ‘In het begin kwamen ze drie keer per week bij me langs. Ze hielpen me met verschillende zaken: administratie, koken, poetsen, naar de winkel gaan, de was doen,…’ Nu, een dik jaar later, is de begeleiding van Autonoom Wonen in afbouw. Sinds kort komt Familiezorg bij hem langs ter ondersteuning van een aantal huishoudelijk taken en Mike neemt zelf meer en meer eigen verantwoordelijkheid. ‘Het lukt wel.’
Ook op emotioneel vlak krijgt Mike ondersteuning. ‘Alleen wonen is niet makkelijk, ik voel me soms alleen. Vrienden van het MFC ontvangen mag niet, want dat gaf problemen. De begeleiders helpen me weerbaarder te zijn.’
Toch blijft hij verbonden met de voorziening. Hij sluit soms aan bij activiteiten van zijn vroegere leefgroep en neemt deel aan de wekelijkse activiteit voor jongeren in Autonoom Wonen. ‘We eten samen en doen dan iets leuks: sporten, een dienst uitnodigen of bezoeken,… Dat vind ik fijn.’
De overgang ging geleidelijk. Hij kon nog drie dagen per week aansluiten in zijn leefgroep, na enkele weken nog twee dagen, vervolgens nog één. Begin 2025 naam de begeleiding van Autonoom Wonen het over. ‘In het begin kwamen ze drie keer per week bij me langs. Ze hielpen me met verschillende zaken: administratie, koken, poetsen, naar de winkel gaan, de was doen,…’ Nu, een dik jaar later, is de begeleiding van Autonoom Wonen in afbouw. Sinds kort komt Familiezorg bij hem langs ter ondersteuning van een aantal huishoudelijk taken en Mike neemt zelf meer en meer eigen verantwoordelijkheid. ‘Het lukt wel.’
Ook op emotioneel vlak krijgt Mike ondersteuning. ‘Alleen wonen is niet makkelijk, ik voel me soms alleen. Vrienden van het MFC ontvangen mag niet, want dat gaf problemen. De begeleiders helpen me weerbaarder te zijn.’
Toch blijft hij verbonden met de voorziening. Hij sluit soms aan bij activiteiten van zijn vroegere leefgroep en neemt deel aan de wekelijkse activiteit voor jongeren in Autonoom Wonen. ‘We eten samen en doen dan iets leuks: sporten, een dienst uitnodigen of bezoeken,… Dat vind ik fijn.’
Dromen en plannen voor de toekomst
Mike voelt dat hij goed op weg is. ‘Ik heb het gevoel dat ik vertrokken ben,’ zegt hij.
Hij kijkt vooruit en denkt na over een volgende stap: een eigen woning, ergens tussen de voorziening en zijn familie. ‘Ik wil dichter bij mijn familie wonen, maar ook contact houden met mijn vrienden hier.’
Een job staat bovenaan zijn lijst. ‘Alleen wonen is duur. Ik wil meer verdienen en mijn eigen spullen kunnen kopen.’ Vandaag zijn veel meubels nog in bruikleen. Via tips van vrienden zoekt hij al naar betaalbare alternatieven, bijvoorbeeld via Facebookgroepen.
Ook sporten is belangrijk voor hem, al is een fitnessabonnement voorlopig nog niet haalbaar omwille van de financiële kost.
Hij kijkt vooruit en denkt na over een volgende stap: een eigen woning, ergens tussen de voorziening en zijn familie. ‘Ik wil dichter bij mijn familie wonen, maar ook contact houden met mijn vrienden hier.’
Een job staat bovenaan zijn lijst. ‘Alleen wonen is duur. Ik wil meer verdienen en mijn eigen spullen kunnen kopen.’ Vandaag zijn veel meubels nog in bruikleen. Via tips van vrienden zoekt hij al naar betaalbare alternatieven, bijvoorbeeld via Facebookgroepen.
Ook sporten is belangrijk voor hem, al is een fitnessabonnement voorlopig nog niet haalbaar omwille van de financiële kost.
‘Zonder begeleiding was het veel moeilijker geweest’
Achteraf bekeken heeft de begeleiding van Autonoom Wonen een verschil gemaakt. ‘Nu lijkt het wel alsof ik het zelf kan, maar ik had hier niet gestaan zonder begeleiding.’
Hoewel de begeleiding afbouwt, staat hij open voor ondersteuning in de toekomst, bijvoorbeeld via andere diensten. ‘Als het nodig is, wil ik die stap wel zetten.’
Hoewel de begeleiding afbouwt, staat hij open voor ondersteuning in de toekomst, bijvoorbeeld via andere diensten. ‘Als het nodig is, wil ik die stap wel zetten.’
Een boodschap aan anderen
Wat hij zou zeggen aan kinderen en jongeren die hier nieuw zijn? ‘Maak je geen zorgen, het komt goed. Toen ik als klein jongetje hier toekwam, begreep ik niet wat er met me gebeurde. Nu begrijp ik waarom mijn ouders destijds deze keuze maakten, ik neem hen niets kwalijk. Ze wilden het beste voor mij, voor al hun kinderen.’
Hij vervolgt: ‘Het duurde enige tijd eer ik hier kon wennen. Uiteindelijk, met behulp van de opvoeders lukte het me wel.’
Zijn ervaring leerde hem dat iedereen met open armen ontvangen wordt, het maakt niet uit vanwaar men komt. Gaandeweg leer je hier met veel verschillende mensen om te gaan, wat je in je latere leven kan meenemen.
En aan mensen die geen ervaring hebben met jeugdzorg? ‘Weet dat bijna niemand hier uit vrije wil is en meestal is het ook om redenen waar de kinderen en jongeren zelf niet zoveel aan kunnen doen. Vaak komen kinderen uit moeilijke thuissituaties. We proberen er hier samen het beste van te maken.’
* Naam gewijzigd om de privacy te beschermen.
Hij vervolgt: ‘Het duurde enige tijd eer ik hier kon wennen. Uiteindelijk, met behulp van de opvoeders lukte het me wel.’
Zijn ervaring leerde hem dat iedereen met open armen ontvangen wordt, het maakt niet uit vanwaar men komt. Gaandeweg leer je hier met veel verschillende mensen om te gaan, wat je in je latere leven kan meenemen.
En aan mensen die geen ervaring hebben met jeugdzorg? ‘Weet dat bijna niemand hier uit vrije wil is en meestal is het ook om redenen waar de kinderen en jongeren zelf niet zoveel aan kunnen doen. Vaak komen kinderen uit moeilijke thuissituaties. We proberen er hier samen het beste van te maken.’
* Naam gewijzigd om de privacy te beschermen.
